Op zondag 7 januari jl. reisde een kleine delegatie van de Pedalo’s, te weten; Wieger, Peter, Jaap, Janny en Hissy af naar Holten in alle vroegte.

De Tom-Tom van Peter werd in Hissy’s zwarte bolide geplaatst en ‘tante Truus’ begeleidde ons bijna feilloos naar ‘the place to be’. Aangekomen in Holten ons allemaal eerst ontdaan van toch wel die zeer zware druk op de blaas. Zelfs ik werd er stil van tijdens het autorijden. Lachen was al helemaal onmogelijk. Gelukkig kon ik dat wel weer tijdens het fietsen van de Beemd en Bergtoer.

Deze toertocht loopt over de Zuurberg, Beuseberg, Borkeld en natuurlijk de Holterberg. De route gaat door gebieden die normaliter zijn afgesloten voor fietsers. De tocht werd dit jaar mogelijk gemaakt dankzij de welwillende medewerking van maar liefst 29 landeigenaren waaronder Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten.Het afwisselende, vaak heuvelachtige parcours, voert de deelnemers langs fraaie uitzichten, over boerenerven en door prachtige natuur..

Tijdens het inschrijven werd ons duidelijk dat wij waarschijnlijk de bikers waren die de grootste afstand hadden afgelegd, een andere ‘’ploeg’ uit het Zuiden van het land had overnacht in Holten. … De mannen zouden de lange route van 50 kilometer fietsen( wij die van 30 km).

Deze route begon verrassend; er werd gefietst door de kapschuur van boer Schutte in de Beuseberg. En natuurlijk stonden alle koeien op stal. Na deze doorkomst kwamen de mannen bijna allemaal vast te staan in een hele diepe laag modder. Jaap aarzelde niet en ‘vloog’er maar dwars doorheen. Even verderop werd op het motorcrosscircuit het technische kunnen van onze mannen getest. Natuurlijk doorstonden ze deze test met gemak, hoe kan het ook anders. Na de passage van een weiland werd de route via de Borkeld vervolgd richting de Holterberg. In hoop tempo laveerden de mannen tussen de schare andere bikers, zo nu en dan even een krachtmeting van ‘wie is de sterkste en snelste’’.  Enige ‘rivaliteit’’ kan geen kwaad. 

Het was Janny haar dag, het heeft haar de gehele route niet aan mannelijke aandacht ontbroken. Was het niet die aantrekkelijke biker die haar complimenteerde met haar schakeltechnieken, dan waren het wel die bikers die haar bejubelden richting de top van de Holterberg en als klap op de vuurpijl werd ook nog een keer haar erg smerige Ghost-bike vakkundig schoongespoeld door een erg vriendelijke en ietwat met modder besmeurde jonge biker. Niet dat ik het erg vond, want ik kwam natuurlijk alleen maar naar Holten om vooral de Holterberg te bedwingen en zonder afstappen de top te bereiken. Het enige complimentje dat ik toebedeeld kreeg was dat een biker achter me enthousiast uitriep dat hij áchter Marianne Vos’ fietste. Ja, ……..  

We hebben heerlijk gefietst. Het was vooral een technisch parcours en zwaar door de vele klimmetjes. Aanhaken bij iemand die jouw tempo fietst en een constant tempo aanhouden de heuvel op is de remedie heb ik gemerkt. Dit heuvelachtige parcours viel in zeer goede smaak, en een aanrader voor een ieder die zijn hand niet omdraait voor een klimmetje.

Draag wel altijd een helm tijdens de ritten want ik was erg blij dat ik hem ophad toen ik met mijn hoofd tegen die boom boven op de Holterberg tikte, vlak voor een erg spectaculaire afdaling. De foto’s genomen aan het einde van de tocht zeggen genoeg; afzien, zwaar, genoten, heftig en speels.

U vriendelijk groetend, De Pedalo’s; Wieger, Peter, Jaap, Janny en Hissy. 

Meer foto's in het fotoboek.